Dit artikel is een persoonlijke observatie van de redactie. Hoewel het doel van dit project is om een onafhankelijke berichtgeving rondom de luchtvaartproblematiek in Zuid-Limburg te geven, mogen persoonlijke observaties van de redactie wel een beperkte plek krijgen.
De conclusie van de MKBA dat sluiting van Maastricht Aachen Airport een scenario was voor de toekomst van de luchthaven was al verbazend. Het kiezen van dit scenario als het meest voordelige scenario in de MKBA was ronduit verrassend. De reacties waren van alle kanten niet mals; van euforisch tot geschokt. Uiteindelijk verbaasde het de redactie niet dat het Limburgse Parlement niet koos voor dit scenario, maar voor het openhouden van de luchthaven. Een dergelijke grote en vergaande beslissing wordt normaliter niet genomen door de politiek. Dit geldt voor zowel de landelijke als de lokale politiek. Het had een bijzonder einde voor de als tientallen jaren durende discussie rondom de leefbaarheid van de luchthaven gezorgd en had een bijzonder project voor herbestemming kunnen opleveren. Helaas was de Limburgse politiek niet zo visionair en bleven economische belangen boven de natuurbelangen gaan: De luchtvaart wint steeds van de natuur.
Aan de ene kant is het uitermate lastig om economische harde cijfers te koppelen aan natuurbehoud en geluidsoverlast. De MKBA zelf was al een bijzondere poging om de sociale en maatschappelijke kosten boven water te halen; een poging die van begin tot eind bekritiseerd werd en wordt door alle partijen. Ook na de conclusies werden de cijfers betwijfeld door alle kanten. Een dermate beslissing kan daarom ook niet op basis van cijfers besloten worden. Hiervoor is visie nodig; een visie hoe Zuid-Limburg eruit moet komen te zien op basis van natuurbehoud, leefbaarheid en economie.
De politiek leeft altijd van verkiezing tot verkiezing en kan van nature lastig zo’n grote visie hebben die zo’n impact heeft. Daarom verbaasd het niemand dat uiteindelijk gekozen werd voor het openhouden van de luchthaven; voor economische belangen in plaats van natuurbehoud. De luchtvaart wint steeds weer van de natuur. Dit zie je niet alleen in dit dossier, maar ook bij de grote landelijke dossiers als Schiphol, de stikstofcrisis of Tata Steel. We kunnen het hier natuurlijk hebben over de standpunten van diverse politieke partijen, maar dat valt buiten de scope van dit artikel en deze website.
De grootste uitdaging voor de politiek ligt niet alleen in het uitvoeren van een schier onmogelijke tak: het economisch leefbaar maken en houden van deze kleine regionale luchthaven, maar ook in het lijmen van de relatie met de Zuid-Limburgse inwoners die even hoop hadden en nu weer geconfronteerd worden met een luchthaven en geluidsoverlast. Er zijn veel beloftes gedaan met deze beslissing. De toekomst zal leren of die waar gemaakt worden. Echter, het vertrouwen in de politiek hangt hier wel voor een gedeelte vanaf…
Geef een reactie