De Maatschappelijke Kosten-Baten Analyse MKBA maakte al een hoop tongen los. De conclusies werden al ondergraven voordat deze uitkwamen. De conclusies waren al direct controversieel. Er zat vier maanden tussen de publicatie en de uiteindelijk beslissing in de provinciale Staten dus de messen konden direct gescherpt worden.
Kloppen de cijfers?
Al direct ontstond discussie over de juistheid van de cijfers achter de conclusie van de MKBA. Zo zou de sluiting van de luchthaven vele malen duurder zijn dan opgenomen in het document. Dit lag vooral aan eventuele saneringskosten, maar ook aan de schadevergoedingen die aan de bedrijven zoals SAMCO, MAAS en General Aviation Maastricht (verenigd in de Maastricht Aviation Maintenance Boulevard) betaald zou moeten worden. Een artikel in Follow The Money wekte de indruk dat deze bedrijven zelfs voor een gedeelte verantwoordelijk zou zijn voor de vervuilde grond. Ondertussen begonnen milieuorganisaties zoals NMF Limburg te rekenen aan alternatieven voor de luchthaven bij sluiting.
Iedereen roert zich
De Limburgse politiek worstelde ondertussen met de naderende beslissing. Cruciale informatie was vaak nog niet beschikbaar en de de druk vanuit de voor- en tegenstanders was soms letterlijk voelbaar. Zo stonden voor- en tegenstanders tegenover elkaar bij een werkbezoek van Limburgse politici en demonstreerde beide partijen voor de luchthaven. Hotels en diverse gemeentes deden een oproep tot het open houden van de luchthavens, terwijl NMF Limburg en de verenigde tegenstanders ook van zich lieten horen.
Onder hoge druk
Om de druk nog verder op te voeren nam de Tweede Kamer in april een motie aan om hun steun uit te spreken voor het openhouden van Maastricht Aachen Airport om vrachtbewegingen van Schiphol over te nemen. Hierdoor kon de druk op Schiphol vanwege het aantal vliegbewegingen en de perikelen rondom vertragingen als gevolg van personeelstekort verminderd worden. Deze ‘inmenging’ vanuit Den Haag maakte het lastig voor de Limburgse politiek om met open vizier het debat in te gaan.
Door de enorme druk begon het provinciebestuur een blunder door op 20 april een onhandig opgesteld persbericht te verspreiden waarin de indruk werd gewekt dat de sluiting de voorkeur had van het bestuur. Nog diezelfde dag moesten zij een rectificatie opstellen. Met deze ophef werd de definitieve notitie met de vier scenario’s en de bijgewerkte cijfers naar de Provinciale Staten gestuurd in aanloop naar het debat op 3 juni.
De messen waren geslepen.
Geef een reactie